آموختم که همیشه کسی هست که به ما احتیاج دارد
آموختم که انسان های بزگ هم اشتباه میکنند
آموختم که همیشه لبخند بزنم
آموختم که هرگز نگذارم کسی عصبانیتم را ببیند
آموختم که به انسا نها مانند سکوی پرتاب نگاه نکنم
آموختم که هرگاه ترسیدم.شکست خودم
آموختم که غرور انسانها را هرگز نشکنم
آموختم که هر گز وابسه به کسی نباشم
بسم رب الشهداء والصديقين...
... و چون اباالفضل به احترام عطش برادر كه وليّ او بود, عطشناك بر خاك افتاد, عشق او در دل بيگانه و آشنا زبانه كشيد و از عصر عاشورا تا هماره تاريخ هر كه نام او را شنيد, واله و شيداي جوانمردي او شد. و اينك ما نيز, قطره اي از درياي شيفتگان ولايت, بر آن شديم كه گوشهاي از محبت عاشقانش را عرضه كنيم.
در صفحاتي كه به زيور نام علمدار كربلا آراسته خواهد شد برگهايي از زندگي سراسر تولاي او و گوشه هايي از حرم مطهرش را به نظاره مي نشينيم و به شيدايي, به زيارتش مي شتابيم و شمه اي از كراماتش را شاهدخواهيم بود؛ آثار و اشعاري كه به نام او بر قلم جاري شده و نقشي را كه نگارگران از فداكاري او تصوير كرده اند, سرمه چشمان خواهيم كرد و همراه با خادمانش خدمت به او را مدال افتخاري براي خود خواهيم ساخت و دست توسل به دامن باب الحوائج، اباالفضل العباس عليه السلام خواهيم زد.
بي شك, رهنمودها, پيشنهادها و انتقادهاي شما عزيزان ره توشه راهمان خواهد بود.